Découverte de Nankin - Malkovro de Nankino

Publié le par kokerikadoj.over-blog.com

Hier nous avons visité la capitale de la province du Jiangsu : Nankin. Elle fût la capitale de la Chine pendant la dynastie Ming et représente aujourd'hui un important centre pour les affaires et l'éducation. Elle compte environ 1,8 million d'habitants et 5,3 millions pour toute l'agglomération.
Marko, un espérantiste local débutant, nous a servi de guide pendant toute la journée, avec beaucoup de gentillesse et une grande attention.
Le matin nous avons visité un temple qui comprend seulement des bonzes femmes. Du fait de leur tenue traditionnelle, et de leur crane rasé, il est parfois difficile de les distinguer de leur homologues masculins. Par contre, leur chants apparaissent plus mélodieux à nos oreilles occidentales.
A midi, nous avons mangé dans un restaurant faisant partie d'une université en compagnie de Mme Tsui, la présidente de l'association espérantiste locale, et M. Dennis Kieffe qui enseigne l'anglais et l'espéranto aux étudiants. Le temps nous a été vraiment trop court, néanmoins Mme Tsui nous a proposé un rapprochement des associations de Nankin et de Bourg-en-Bresse autours de projets concrets, et principalement d'échanges de nos membres.
L'après-midi, nous avons visité l'imposant mausolé de Sun Yatsen, le père de la Chine moderne, en présence d'une moultitude de chinois.
Ensuite, nous nous sommes rendus dans le vieux quartier de Nankin qui a été restauré et qui est encore plus beau la nuit du fait des illuminations. Nous avons marché le long des rues, traversant un pont et un quai, et visité un temple dédié à Konfucius. Nous avons apprécié des spécialités locales dans un petit restaurant populaire.
Pour finir, nous avons dit au revoir à notre sympathique guide Marko et nous sommes retournés chez Michel et Neĝeta par le TGV local.
Régis.

 

Hieraŭ, ni vizitis la ĉefurbon de la provinco Ĝjangsuo : Nankino. Ĝi estis la ĉefurbo de la tuta Ĉinio dum la dinastio Ming. Nuntempe, Nankino estas grava centro de la komerco kaj eduko. Ĝi enhavas ĉirkaŭ 1 800 000 da loĝantoj en la urbo kaj 5 300 00 en la aglomeraĵo.
Marko, loka komencanta esperantisto, ĉiĉeronis nin afablege kaj atenteme dum la tuta tago.
Matene, ni vizitis belan templon kie nur monaĥino loĝas. Same ol monaĥo, iliaj kapoj estas tonditaj kaj surhavas kutiman bonzan vestaĵon. Pro tio, kelkfoje, malfacilas distingi ĉu ili estas inaj aŭ malinaj. Laŭ niaj okcidentaj oreloj, ili pli bele kantas ol la viraj bonzoj.
Ni poste tagmanĝis en restoracio kiu apartenas al universitato kune kun S-ino Tsui, la prezidantino de la loka esperantista asocio, kaj Sro Dennis Kieffe kiu instruas la anglan kaj la esperantan al gestudentoj. Tiu komuna manĝo estis ege agrabla, ne nur pro la pladoj, sed ĉefe pro la riĉa babilado. Sinjorino Tsui proponis interesindan projekton : kunigi niajn du asociojn pere de konkretaj interŝanĝoj de niaj gelernantoj. Bedaŭrinde, ni ne havis sufiĉe da tempo por plitrakti tiun projekton. Ni prizorgos ĝin poste per la reto.
Posttagmeze, ni vizitis la imponan maŭzoleon de Sro Sun Jatsen, la patro de la moderna Ĉinio. Multaj homoj ĉeestis samtempe en tiu vasta loko kiu enhavas plurajn konstruaĵojn.
Poste, ni foriris por atingi la malnovan kvartalon de Nankino kiu estis bone renovigita, kaj plibelas nokte pro la iluminadoj. En la kvartalo, ni vagadis laŭ la stratoj, trairante unu ponton kaj unu kajon, kaj atenteme vizitadis konfucean templon. Ni gustumis specialaĵojn en malgranda popola restoracio.
Adiaŭinte nia afablan ĉiĉeronon Marko, ni revenis al la apartamento de Michel kaj Neĝeta per la rapidega trajno.
Rofo.

 

 DSC00819

 

DSC00834

 

DSC00846

 

DSC00850

 

DSC00860

 

DSC00869

 

DSC00870

 

 

Commenter cet article